خیالت که می اید
در هوایش بال می گشایم
ولی افسوس ...
هنوز نفس هایم بوی خاک می دهد
از من تا تو فاصله ایست
فاصله ای که با هیچ منطق نابی شمرده نمی شود
ولی من تمام این فاصله ها را در می نوردم
ان زمان که شعله تردید در دلت فروکش کند
و از خدا طلب اشیانی خاکی کنی